મગફળીની ખેતી: સારા વળતર માટે યોગ્ય રીતો

મગફળી હલકી, સારા નિતારવાળી રેતાળ ગોરાડુ જમીનમાં સૌથી સારી થાય છે. ભારે અને પાણી ભરાતી જમીનમાં બની રહેલી શીંગો ગૂંગળાય છે અને સડો વધે છે. તમારા વરસાદ અને પાકની ઋતુની લંબાઈ પ્રમાણે જાત પસંદ કરો — પાણી ઓછું હોય તો ટૂંકા ગાળાની જાતો, અને જ્યાં ભેજ પાકો હોય ત્યાં લાંબા ગાળાની જાતો.

વાવણી પહેલાં બીજની માવજત કરો જેથી બીજજન્ય રોગો અને શરૂઆતના જીવાતોથી રક્ષણ મળે. છોડ વચ્ચે યોગ્ય અંતર રાખો જેથી પાકની છત્રી એકસરખી બને અને સોયાને જમીનમાં ઊતરવાની જગ્યા મળે. ખેતરમાં એકસરખો અને મજબૂત છોડ-ઉભાર જ સારી શીંગ સંખ્યાનો પાયો છે.

શીંગો બરાબર ભરાય તે માટે મગફળીને સોયાવાળા વિસ્તારમાં — એટલે કે જમીનના ઉપરના થરમાં જ્યાં શીંગો બને છે — કેલ્શિયમ જોઈએ. એટલે જ ઘણા વિસ્તારોમાં ફૂલ અને સોયા બેસવાના સમયગાળામાં જીપ્સમ અપાય છે. અંદાજે નાખવાને બદલે જમીન ચકાસણીથી જરૂરિયાત અને યોગ્ય માત્રા નક્કી કરો, જેથી પૈસા બગડે નહીં અને વધુ પડતું પણ ન નખાય.

ફૂલ આવવા, સોયા બેસવા અને દાણા ભરાવાના સમયે પાક ભેજ માટે સૌથી વધુ સંવેદનશીલ હોય છે. આ જ અવસ્થાઓ નક્કી કરે છે કે શીંગો કેટલી બનશે અને કેટલી સારી ભરાશે. દુકાળ અને પાણી ભરાવું બંનેથી બચો — સતત હળવો ભેજ સૌથી સારો છે.

ટીક્કા (પાનનાં ટપકાં) રોગ અને જાતજાતના રસ ચૂસનારા જીવાત સામાન્ય સમસ્યાઓ છે. ખેતરની વહેલી-વહેલી દેખરેખ રાખો અને ભારે છંટકાવ પહેલાં સંકલિત પદ્ધતિઓ અપનાવો. તંદુરસ્ત અને સારા પોષણવાળા છોડ આ સમસ્યાઓનો સામનો પણ વધુ સારી રીતે કરે છે.

પાક પાકે ત્યારે જ કાઢો, જ્યારે શીંગની અંદરનો રંગ પાકેલો દેખાય. કાઢ્યા પછી શીંગોને બરાબર સૂકવો. બરાબર ન સૂકવેલી મગફળીમાં અફ્લાટોક્સિન બની શકે છે, જેનાથી ગુણવત્તા, ભાવ અને સલામતી — ત્રણેય ઘટે છે.